حباب

سلام عزيزانم من برگشتم

bluebug — Sun, 02 Aug 2009 14:02:18 GMT

دوستاي خوبم كجايين ! همه جا دنبالتون گشتم چرا نيستين! سروناز جونم كجايي؟ داداش مهدي وبلاگت باز نميشه؟ كجاييد شما ها !:'(

bluebug — Fri, 18 Jul 2008 15:14:38 GMT

سلام

بعد از یه عالمه وقفه شاید اینجا رو راه اندازی بشه

bluebug — Fri, 14 Jul 2006 20:20:25 GMT

سلام . زودی آپ می کنم ...

فعلن ...

ای بابا ...

bluebug — Mon, 08 May 2006 14:49:18 GMT

امشب‏ ‏‏‏‏‏‏‏می‏فهمم چرا وقتی كسی جون‏‏‏‏‏‏‏‏ مي‏ده، زنده‌ها براش گريه‏‏‏‏‏‏‏‏ مي‏كنند. آدما تا وقتی

زنده‌اند‏‏، تأكيد‏‏‏‏‏‏‏‏ می‏كنم «آدمها» و باز هم تأكيد‏‏‏‏‏‏‏‏ می‏كنم: «تا وقتی زنده‌اند»‏‏، وجودشان رو بين

همه اونهايی كه دوستشون دارن‏‏، تقسيم‏‏‏‏‏‏‏‏ می‏كنن. اونها هم به قسمتشون عادت ‏‏‏‏‏‏‏‏می‏كنن.

وقتی مرگ سرو كله‌اش پيدا‏‏‏‏‏‏‏‏ می‏شه‏‏، اونی كه بايد بره سفر‏‏،‏‏‏‏‏‏‏‏ می‏ره سراغ تك تك آشناها و

اون قسمت از دلشو كه تقسيم كرده بود، پس‏‏‏‏‏‏‏‏ می گيره‏. برای همين

زنده‌ها بعد از مرگ يك نفر‏‏، توی خودشون احساس خلاء‏‏‏‏‏‏‏‏ مي‏كنن .

.................................................................................

بچه ها چه شوخی شوخی قورباغه های مرداب را سنگ ميزنند و قورباغه ها چه جدی جدی

ميميرند...

...................................................................................

اینم از تولد مهسا جون

bluebug — Fri, 05 May 2006 17:15:18 GMT

تولدم مبارک

۱۳۸۵/۰۲/۱۶

نمی دونم چرا ... اصلا خوشحال نیستم تو روز تولدم ... اصلا ... بی خیال

می خواستم کیک برای خودم بگیرم اما حوصله اش رو نداشتم ... باشه یه وقت دیگه .

وبلاگم رو دیگه دوست ندارم ... آخه مثل سابق ... نیست

رویاهایت را فرو مگذار که بی آنان زندگانی را امیدی نیست و بی امید زندگی را آهنگی نباشد

خدایا ...

شاخه و برگ

bluebug — Sun, 23 Apr 2006 13:40:18 GMT

یک روز گرم، شاخه ای مغرورانه و با تمام قدرت خودش را تکاند و به دنبال آن برگ های ضعيف و کم طاقت از آن جدا شدند و آرام بر روی زمين افتادند.

شاخه چندين بار و با غرور خاصی اين کار را تکرار کرد . تا اينکه تمام برگ ها جدا شدند و شاخه از کارش بسيار لذت مي برد.

برگي سبز و درشت و زيبا به انتهای شاخه محکم چسبيده بود و همچنان در مقابل افتادن مقاومت مي کرد. باغبان تبر به دست داخل باغ در حال گشت و گذار بود و به هر شاخه ی خشکی که مي رسيد آن را از بيخ جدا مي کرد و با خود مي برد. وقي باغبان چشمش به آن شاخه افتاد با ديدن تنها برگ آن از قطع کردنش صرف نظر کرد . بعد از رفتن باغبان مشاجره بين شاخه و برگ بالا گرفت و بالاخره دوباره شاخه مغرورانه و با تمام قدرت چندين و چند بار خوش را تکاند تا اينکه به ناچار برگ با تمام مقاومتي که داشت از شاخه جدا شد و بر روي زمين افتاد باغبان در راه بازگشت وقتي چشمش به آن شاخه افتاد بی درنگ آن شاخه را از بيخ قطع کرد. شاخه بدون آنکه مجال اعتراض داشته باشد بر روی زمين افتاد .

ناگهان صداي برگ جوان را شنيد که مي گفت: اگر چه به خيالت زندگي ناچيزم در دست تو بود ولی همين خيال واهی پرده اي بود بر چشمان واقع نگرت که فراموش کنی نشانه ی حياتت من بودم.

هر چند وقت يکبار خودت را از خودت طلب کن
شايد گم شده باشی ...

حباب کوچولو

bluebug — Tue, 18 Apr 2006 14:49:18 GMT

سلام .

یه جورایی می خوام از این به بعد کم بنویسم ... اما همیشه بنویسم . که هم حوصله یه شما سر نره و هم من زیاد چرت و پرت ننویسم . شما موافقین ؟؟؟

راستی دلم یه قالب خوشگل و مامانی می خواد . همه جا دنبالش گشتم اما اونی که من می خوام هیچ جا پیدا نمی شه ... آخه نمی دونم چی می خوام . شما کمکم کنین . اگه یه قالب خوب سراغ دارین بهم حتما اطلاع بدین . ممنوووووووووونم .

سروناز جوووونم تا من اومدم رفتی ؟؟؟ اما یادت نره ها ... بهم قول دادی زودی برگردی . می دونم یه دوست خوش قولی و زیره قولت نمی زنی . منتظرت می مونم . برو به سلامت ...

راستی راستی راستی ... هیچی ... بی خیال ... نگم بهتره ...

این پیوند ها رو هم باید یه سر و سامونی بهشون بدم . یه سری از بچه ها اصلا نیستن و وبلاگها عوض شده . اما من هنوز اینجا دارمشون .

راستی اسم وبلاگ رو عوض کردم خوب شده ؟؟؟ همیشه حباب رو دوست داشتم . خوشگل تر از حباب هیج جا هیچ چی سراغ ندارم . همیشه بچه بودم یه قوطی یه کوچیک داشتم که هی پر از کف می کردمش و هی با لوله خودکار حباب درست می کردم . یادش بخیر ...

برمیگردم . با مطالب کم ولی پر معنی ...

گاهی رفتن خوبه ولی برگشن خوب تره

bluebug — Fri, 14 Apr 2006 13:38:33 GMT

سلام دوستای گلم . خیلی دلم براتون تنگ شده . دیگه نمی خواستم آپ کنم ، اما ...

سال نو مبارک . امیدوارم سال خوبی رو شروع کرده باشین ...

من برگشتم ، اما خیلی تغییر کردم . خیلی بزرگتر شدم . خیلی ...

به خدا خیلی حرف داشتم بزنم اما ... نمی دونم چرا حرفام رو از یاد بردم ...

...............................................................................................

ما واقعا تا چیزی را از دست ندیم ، قدرش رو نمی دونیم . ولی در عین حال تا وقتی که چیزی رو دوباره بدست نیاریم ، نمی دونیم چیزی رو از دست دادیم ...

دقایقی توی زندگی هستن که دلت برای کسی اونقدر تنگ میشه که میخوای اونو از رویات بیرون بکشی و توی دنیای واقعی بغلش کنی...

............................................................................................

با یه سری مطالب خوب برمیگردم . یه مقدار فرصت می خوام تا بشم همون مهسای شاد و شنگول . دوران بدی رو گذروندم . و فقط به خاطره یکی از دوستای با معرفت وبلاگیم برگشتم . ازش ممنونم ... هزار هزار بار ممنونم ...

" سلام جییییییییییییییییییییییییگرها "

bluebug — Mon, 13 Feb 2006 18:27:18 GMT

زودی بر میگردم . زود زود زود بر میگردم. می دونین چیه ؟

دلم براتون یه عالمه یه خیلی زیاد تنگ شده ....

"عشق یعنی یه سلام و یه درود "

bluebug — Mon, 16 Jan 2006 09:34:18 GMT

سلام . عیدتون مبارک

خیلی حالم بده .سرما خوردم شدید . رفتم دکتر یه عالمه آمپول بهم داد ولی خوب نشدم . یه جورایی صدام در نمی یاد بنجی هم مثل من سرما خورده

............................................................................................................

یه چند تا اینو بخونین براتون می نویسم و ...

:۰ وقتی به دنیا آمدم آنقدر جا خوردم که تا ۲ سال قدرت حرف زدن را نداشتم ...

:) چون دستم بوی گل می داد مرا به جرم چیدن گل محکوم کردند . اما کسی فکر نکرد که شاید من گلی کاشته باشم ...

:( همه یه بی بی ها روزی نی نی هایی بودند که گذشت زمان به تدریج نقطه های آنها را جابه جا کرد ...

:) مهربانی را در کودکی یافتم که آبنباتش را به دریاچه انداخت تا شیرین شود ...

............................................................................................................

این هفته بیشتره دوستام بهم سر نزدن . هی می اومدم و می دیدم هیشکی منو دوست نداره . اصلا هیشکی ازم نرسیده که چرا آپ نمی کنم . س معلومه هیشکی دیگه به مطالبم علاقه ای نشون نمی ده . اگه همین جور پیش بره ... منم یه جورایی نا امید می شم و ....

............................................................................................................

راستی یه دوکلوم حرف دارم با قاصدک جونم : آخه چرا دوباره رفتی ؟؟؟ اون حرفی که روز آخر می خواستی بهم بگی و نمی گفتی همین بود ؟؟؟ می خواستی بری و بهم نگفتی ؟؟؟ اینطوری دلم رو شکستی ... اگه نیایی منم ... چون دیگه هیشکی وبلاگم رو دوست نداره و بیشتره دوستام بهم سر نمی زننن . ولی شاید م حق دارن . چون من خیلی بد شدم و مثل سابق بهشون سر نمی زنم . هر جا هستی موفق باشی . می دونم بر میگردی . منتظرم . بهم قول بده تا برگشتی اولین نفر به من خبر بدی . خیلی خودخواهم . مگه نه ؟؟؟ نه به خدا . چون دوستت دارم اینو میگم . بوووووووس بووووووووس

............................................................................................................

اگه اولش به فکره آخرش نباشی ٬ آخرش به فکر اولش می افتی

...........................................................................................................