جستجوی مطالب

لوگوی دوستان

دوستای نازنازی

طراح قالب

ای بابا ... 

امشب‏ ‏‏‏‏‏‏‏می‏فهمم چرا وقتی كسی جون‏‏‏‏‏‏‏‏ مي‏ده، زنده‌ها براش گريه‏‏‏‏‏‏‏‏ مي‏كنند. آدما تا وقتی

زنده‌اند‏‏، تأكيد‏‏‏‏‏‏‏‏ می‏كنم «آدمها» و باز هم تأكيد‏‏‏‏‏‏‏‏ می‏كنم: «تا وقتی زنده‌اند»‏‏، وجودشان رو بين

همه اونهايی كه دوستشون دارن‏‏، تقسيم‏‏‏‏‏‏‏‏ می‏كنن. اونها هم به قسمتشون عادت ‏‏‏‏‏‏‏‏می‏كنن.

وقتی مرگ سرو كله‌اش پيدا‏‏‏‏‏‏‏‏ می‏شه‏‏، اونی كه بايد بره سفر‏‏،‏‏‏‏‏‏‏‏ می‏ره  سراغ تك تك آشناها و

اون قسمت از دلشو كه تقسيم كرده بود، پس‏‏‏‏‏‏‏‏ می گيره‏. برای همين

زنده‌ها بعد از مرگ يك نفر‏‏، توی خودشون احساس خلاء‏‏‏‏‏‏‏‏ مي‏كنن .

.................................................................................

بچه ها چه شوخی شوخی قورباغه های مرداب را سنگ ميزنند و قورباغه ها چه جدی جدی

ميميرند...

...................................................................................

منوی اصلی

آرشیو مطالب

لوگوی ما

آمار وبلاگ

امکانات